Wat zegt de Bijbel over vasten?

30
sep
Vasten in de Bijbel

Steeds vaker hoor ik mensen praten over het vastentijd voor Pasen. Ik heb daar uiteraard geen enkel probleem mee. Als christenen zich daar goed bij voelen dan moeten zij dat zeker blijven doen. Maar er komen wel een aantal vragen bij mij op. Is dit bijvoorbeeld het enige moment om te vasten? Hoe moet je vasten? Waarom vasten? En wat zegt de Bijbel over vasten?

Als je internet afspeurt dan zijn er verschillende reden om te vasten. Je komt dan diverse termen tegen: intermittent vasten, Ramadan, Carnaval, Veertigdagentijd. En je merkt ook dat eigenlijk elke geloofsstroming zijn eigen manier van vasten heeft. In de meeste gevallen gaat het daarbij om de onthouding van eten.
Uiteraard richt ik mij enkel op het christelijke vasten en dan moet je in mijn ogen beginnen bij de Bijbel zelf. Dus; wat zegt de Bijbel over vasten?

Je nederig opstellen door te vasten

Allereerst blijkt vasten een manier te zijn om je nederig op te stellen tegenover God. Om je te verootmoedigen. Of zoals Ezra het schrijft: “God bied allen bescherming die zijn hulp vragen, maar zijn hevige toorn treft allen die zich van Hem afkeren.” Daarom kunnen wij Hem “smeken om een voorspoedige reis voor onszelf, voor onze kleine kinderen en voor al onze bezittingen.

Maar nu het dood is, wat zou ik nu nog vasten?

Deze beweegreden komt misschien wel het best tot uitleg in het Bijbelboek Esther. Esther vraagt op een gegeven moment aan Mordechai of alle Joden zich nederig op willen stellen. “Roep alle Joden die in Susa wonen bij elkaar en vast voor mij: eet niet en drink niet, overdag niet en ’s nachts niet, drie dagen lang. Ook ik zal op die manier vasten met mijn dienaressen.” Deze vraag wordt direct gevolgd door de reden waarom Esther wil dat de Joden, naast zijzelf, voor haar vasten. “Na die voorbereiding zal ik naar de koning gaan.”

Voor de Koning komen

Ja, het woord koning wordt in dit geval met een kleine letter geschreven. Het is immers een rechtstreekse verwijzing naar koning Ahasveros. Maar eigenlijk zou je net zo goed het woord koning met een hoofdletter kunnen schrijven.
Vasten is namelijk een manier om je gebed extra kracht bij te zetten. Je stelt je daarmee extra nederig op voordat je voor de enige echte Koning verschijnt. God ziet dit als een extra grote buiging.

Vasten om God op andere gedachten te brengen

In 2 Samuel lezen we dat God koning David straft voor de moord op Uria. Hijzelf mag blijven leven omdat hij al spijt heeft betuigd, maar zijn kind krijgt wel een dodelijke ziekte. David besluit probeert daarom God op andere gedachten te brengen te ‘streng’ te vasten en te bidden. Zonder resultaat echter.
Op het moment dat de jongen overlijdt, stopt koning David met vasten. Want: “Wie weet is de HEER me genadig en blijft het kind leven. Maar nu het dood is, wat zou ik nu nog vasten? Daarmee kan ik het toch niet terughalen?
Koning David probeerde God dus op andere gedachten te brengen door te vasten. Dit lezen wij ook terug in enkele psalmen van hem. Zo schrijft hij in Psalm 35: “Bleef mijn gebed onverhoord, ik pijnigde mij door te vasten.”. En in Psalm 109 probeert hij medelijden te kweken voor zijn situatie:

Ik verdwijn als een schaduw die lengt,
Als een sprinkhaan die wordt afgeschud;
Mijn knieën zijn slap van het vasten,
Ik ben tot op het bot vermagerd.
Ik wek de lachlust op,
Wie mij ziet schudt meewarig het hoofd.

Vasten is iets anders dan treuren of rouwen

Dat koning David ophoudt met vasten op het moment dat zijn zoon overlijd, laat zien dat vasten iets anders is dan rouwen of treuren. Dit ondanks het feit dat deze drie werkwoorden wel vaak gecombineerd worden. Kijk bijvoorbeeld naar het verhaal van Jona waar de inwoners van Nineve een vasten uitriepen en zich in een boetekleed hulden. Of naar de priesters die in de vijfde en zevende maand “rouwen en vasten”.
Nee, in Joel 2 plaatst de HEER zelf het vasten naast het treuren en rouwen. En ook Jezus Christus geeft duidelijk aan dat je niet een somber gezicht op moet zetten zodra je vast. Sterker: “was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent.

Vasten is meer

Maar vergis je niet. Vasten is veel meer dan alleen het laten staan van je eten. En het is al helemaal niet een kwestie van het enkel je onthouden van iets. Het is een manier waarop je je dagen spendeert. God zelf maakt dit maar al te duidelijk in Jesaja op het moment dat Israël vraagt waarom Hij niet ziet dat zij vasten.
“Omdat jullie op je vastendagen nog handeldrijven en jullie arbeiders afbeulen, omdat jullie onder het vasten strijden en ruziën en vol vuur met elkaar op de vuist gaan. Als je op die manier vast, wordt je stem niet gehoord in de hemel.”

Wat zegt de Bijbel over vasten?

Ik denk dat je dit kunt samenvatten als dat het vasten uit jezelf moet komen. Het is niet iets wat God ons oplegt. En het is al helemaal niet een manier om in de hemel komen. Dat kan alleen door de genade van Jezus Christus.
Nee, vasten moet een eigen keus zijn. Jij moet zelf willen vasten. Bijvoorbeeld omdat je een belangrijk verzoek aan God hebt, of omdat je wilt dat God je helpt bij een belangrijke keuze. Omdat je God wilt vragen om je te bevrijden van al je ketens; je verslavingen. Of om God (extra) te eren.

Heb jij weleens gevast? Zo ja, wat was jou reden om te vasten? Zo niet, heb je er net als mij nog nooit goed over nagedacht? Of was het bewuste keus om niet te vasten.
Omdat ik mezelf de laatste tijd aan het verdiepen ben in dit onderwerp ben ik erg benieuwd naar jou mening en jou ervaringen met vasten. Zoals altijd kun je hieronder reageren. Ik hoor graag van je.

error: Sorry, the content of this website is protected due too copyright!!